Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Sounds Like(S) Best Kept Secret – dag 1: zuigend zand


De kortste route is niet altijd de snelste route. Mijn voeten zuigen zich vast in modder zodra ik het houten planken pad verlaat. Maar ik stamp door, de plas op mijn pad negerend, want ik wil snel naar DIIV. Minor Victories heeft net op Two mijn oren ingewijd voor drie dagen Best Kept Secret. Het zal aan het eind van de vrijdag de meest extreme band die ik heb gezien blijken te zijn, met de Mogwiaanse geluidsmuur die de band rond de melodieuze zanglijnen van de zangeres legt. Maar uiteraard weet ik dat nog niet wanneer ik soppend en zuigend door de modder trek, me zelf vervloekend dat ik van de houten planken ben geweken.
Toch, de aanzuigende kracht van nat zand trotserend sta ik uiteindelijk, met een goede 10.000 anderen op het veld voor DIIV. Een hoeveel ogen die DIIV niet eerder op zich weet gericht, zo blijkt uit de charmerende overvallen houding die de band toont. Hier staat een band die niet vaak meer dan 500 man voor de snufferd heeft. Desondanks, of wellicht dankzij, weet DIIV de grasmat aan het Beekse water geheel eigen te maken. Dit te danken aan prachtig gelaagde postpunk, die live vooral schatplichtig lijkt aan de meest dromerige en ingetogen kant van Sonic Youth. Maar ook aan de liefde die de voorman van DIIV tussen elk nummer predikt. Een liefde die naarmate de show vordert steeds grotere vormen aan neemt en uiteindelijk zelfs culmineert in een huwelijksaanzoek gericht aan het hele veld. 
Na DIIV duik ik even in het programmaboekje. Band-beschrijvingen lezen is immer een genot. Acht tot twaalf regels om het onbekende te omschrijven in een wijze die de onwetende prikkelt toch te gaan. Een onmisbaar element op een festival dat voornamelijk de boven rand van de underground neerzet, want dan is er veel onbekend voor onwetenden. Ik blader naar Wolf Parade dat aansluitend aan DIIV op podium Two speelt; Suicide en Springsteen in een zin, dat is voor mij genoeg reden om de moddertocht terug te voeren. Bij Two aangekomen is de tent afgeladen. Logisch, want de band stoempt heerlijk door op feedback, brom en een milde vorm van stadionrock. Wat het echter met Suicide te maken heeft ontgaat mij geheel. Zelf zou ik de gitaarband eerder omschrijven als een ruigere versie van The Veils. Even goed absoluut geen straf. 
Suicide hoor ik wel terug bij Moon Duo. Niet dat dat in het boekje staat, maar de psychedelische helikopter ritmische liederen die band al jaren laat horen, heeft haar wortelen wel degelijk in punk van dit elektronisch pionierende duo. En in de krautrock. Helaas is de tent al te vol om dichtbij genoeg te geraken en geheel op te gaan in dit moment van psychedelisch escapisme.
Iets wat helaas later op de avond ook niet lukt bij Preoccupations. De band begint te rommelig in een onsamenhangende mix, wat niet bijdraagt aan de muziek ervaring. Gelukkig wordt dat in de loop van de set beter, maar niet genoeg om mij alsnog weg te blazen. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik vooral blijf vanwege het gezelschap en de dikke druppels die buiten de tent naar beneden komen. Nog meer banjeren door het nat zuigend zand stel ik toch liever nog even uit. 

Over Cirt

Ik schrijf over muziek en aanverwante zaken voor verschillende media, zoals NU.nl en Gonzo (Circus).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 18 juni 2016 door in best kept secret, Sounds Like(s) Best Kept Secret, tjeerd van erve, tjeerd van erve schrijft....
%d bloggers op de volgende wijze: