Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Sounds Like(s) The Twilight Sad – Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave

Een van de platen op mijn verlanglijstje van de afgelopen Record Store Day was de heruitgave van Fourteen Autumns & Fifteen Winters van The Twilight Sad. Speciaal voor deze dag speciaal op vinyl uitgebracht, werd het debuut uit 2007 vergezeld met een extra lp aan vroege demo opnames van de band. Aangezien ik dit jaar zelf pas laat in staat was om naar de platenzaak te gaan, was ik bevreesd dat ik naast het net zou vissen. Helaas echter had ik het fout. Het heeft zelfs nog enkele weken geduurd alvorens het laatste exemplaar uit de schappen van Maarten Koehorst’s crib verdwenen was. Spijtig omdat Fourteen Autumns & Fifteen Winters niet minder dan een klein meesterwerk is.

Toegegeven, daar kwam ik zelf ook pas twee jaar geleden achter toen het derde album van de Schotse band in een promo envelop op mijn mat plofte. Gegrepen door No One Can Ever Know moest ik in de discografie van de band uit Glasgow duiken en trok het debuut snel van het net. Een verzameling donkere shoegaze tracks in gewicht, toon en arrangementen schurkend tegen Schotse landgenoten als Aereogramme en Mogwai, met in woord én tongval een zekere overeenkomst met Arab Strap werden mij deel. Shoegaze met Keltische wortelen in een haast onverstaanbaar Glasgows-dialect, maar o-zo raak. Een debuut dat indruk maakt en het ook meteen moeilijk maakt om het eigen werk te overtreffen.

The Twilight Sad houdt er echter van om zich met elke plaat te vernieuwen door nieuwe uitdagingen te zoeken binnen een ander kader en geluid. En hoewel er weldegelijk een lijn te trekken valt tussen het debuut en het derde album, waren op No One Can Over Know de gierende gitaren van de eerste leg ver naar de achtergrond verschoven ten bate van zwellende synthesizers, een bad aan synth- en meer industriele darkwave. Dit weliswaar nog steeds met hetzelfde tergende en schrijnende effect van een band die zich onder de huid worstelt om daar met botte scheermesjes repetitieve krasjes in de ziel te zetten. Krasjes die lang door zeuren en ook nooit meer verdwijnen. Twee jaar na dato loop ik vaak nog plots zinnen uit deze plaat na te zingen. Althans, ik zing dat wat ik denk dat The Twilight Sad zingt. Net als dat ik Incubate 2013 voor tegen het podium vaagjes mee stond te grommen toen de Schotten daar een set speelden met uitgeklede versies van met name deze nummers.

Niets anders dan geluk overspoelde mij dan ook toen er wederom een envelop op mijn mat viel met een promo van The Twilight Sad. Benieuwd naar wat de band deze keer voor weg in was geslagen zat de cd een minuut later al in de cd-speler en is daar sindsdien nauwelijks meer uitgekomen, eigenlijk alleen om mijn oren te martelen met de derde Unwound boxset van Numero. Zo verslavend en bedwelmend werkt de Schotse treurnis immers weer op mij. Op Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave slaat de band niet zozeer een nieuwe weg in als wel dat het kruispunt van de verschillende paden wordt opgezocht. Het beste uit de drie voorgaande platen wordt samengevoegd tot wellicht de meest abstract als wel de meest intense plaat van The Twilight Sad tot op heden.

Neem alleen de titeltrack. Vier minuten donkere opgefokte industrial en shoegaze, bijna zonder kop of staart, waarbij je je wellicht een moment afvraagt wat het trio nu precies wil. Maar niet al te lang, want al snel grijpen de Schotten je vol bij de keel. Net zo als de band je geheel koud achterlaat wanneer ‘Sometimes I Wished I Could Fall Asleep’ Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave met een onverwacht en open einde achterlaat. Vierenveertig minuten rauwe en vooral oprechte pijn is je dan door je oren gescheurd. Drie kwartier waarin je hoogstwaarschijnlijk meer dan de helft van de teksten door het dialect niet hebt verstaan, maar je wel elke traan en destructief achterover geslagen glas whisky begrepen hebt. En dat vooral nog een keer wil drinken.

Eén reactie op “Sounds Like(s) The Twilight Sad – Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave

  1. Cirt
    18 december 2014

    Dit is op tjeerdvanerve herblogd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: