Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Sounds Like(s) J Mascis – Tied To A Star

Wat een mooie hoes. Dat is natuurlijk ook een hoop waard.

Hoewel J Mascis in zijn eentje niet gelijk staat aan Dinosaur Jr. (het zal mij niet verbazen als hij daar zelf anders over denkt), is de vergelijking met de indierock band wel onontkoombaar. Het is de zelfde zeurderige nasale falset die we hier horen en ook zonder een muur aan versterkers om zijn lange grijzen haren op de golven van volume te laten wapperen blijft J Mascis een gitaarvirtuoos met uitgesproken en onnavolgbare eigen stijl. Maar de vergelijking houdt ook daar op. Op Tied To A Star vinden we J Mascis solo, vaak eenzaam over zijn akoestische gitaar gebogen hier en daar bijgezet met wat steviger elektrisch scheurwerk, maar altijd ingetogen.

Ingetogen, maar ook speelser in zijn composities. Niet dat Dinosaur Jr. nu een format-band is geworden, maar gitaarwerk dat duidelijk is geïnspireerd door Indiaans sitarwerk zul je bij het trio niet snel tegen komen. In ‘Heal The Star’, het derde nummer op Tied To A Star is deze inspiratie echter evident en voorop aanwezig. Een andere inkleuring van een bekend klinkend verhaal, want bij veel van deze akoestische parels had Lou Barlow zo een pompende en dansende baslijn bedacht, even goed als dat Murph er een passende drumpartij onder had gezet. Het zijn de liedjes die de man schrijft en zo als alleen hij ze schrijft.

Dat levert parels op, met of zonder zijn gebroeders. Neem ‘Every Morning’; simpel, catchy en met die bekende snijdende gitaarsolo die even dwars door het aanstekelijke refrein heen breekt. Muziek om de dag glimlachend mee te beginnen, vele malen beter dan een droge bek vol beschuit. De zon komt muzikaal op, om hem dan twee nummers later al weer van af de eigen veranda onder te laten gaan met ‘Wide Awake’. Fingerpicking-indie-slacker-blues; als de term bestaat, is deze volledig toepasbaar op dit duet met Chan Marshall (bij de meeste lezers vast beter bekend als Catpower). Wederom geen grootse complexiteit, maar de eenvoud die Mascis hier ten toon spreid kan door weinigen worden geëvenaard, of althans de schijn van eenvoud.

En het is precies die schijn van eenvoud die ook het solowerk van Mascis zo integrerend maakt. Niet alleen schrijft hij prachtige liederen, weet hij met een paar kleine zinnen en dito akkoorden een set weerhaken in het oor te zetten, hij laat het klinken alsof we dit met een beetje oefening allemaal zouden kunnen. Alsof het allemaal zo uit de binnenzak van zijn spijkerjack komt gerold. Dat is magie. Magie die hij tot een nog hoger plan weet te tillen wanneer hij met zijn jeugdkameraden aan de slag gaat, en op Tied To A Star helaas af en toe doorbreekt met (geheel overbodige) vingeroefeningen als ‘Drifter’, maar nog steeds magie. En laat ik heel eerlijk zijn, die paar misstappen zijn de man vergeven wanneer hij ze afwisselt met slackermeesterwerken als ‘Trailing Off’, waarin hij die misstappen en passant zelf ook maar even afschudt in één simpele zin: “I’ve got less and less to prove”. Vraag is of deze opperslacker überhaupt ooit iets te bewijzen had, maar het blijft prachtig om te horen hoe hij dat haast als bij toeval blijft doen.

Over Cirt

Ik schrijf over muziek en aanverwante zaken voor verschillende media, zoals NU.nl en Gonzo (Circus).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 25 augustus 2014 door in Sounds Like(s) Reviews, tjeerd van erve schrijft... en getagd als , , , , , , , , .
%d bloggers op de volgende wijze: