Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Sounds Like(s) Clipping. – Clppng

 

Deze maand kwam James Curtis Jackson III, u beter bekend als 50 Cent, met een nieuwe plaat. Dat is u vast niet ontgaan, want het was een reden voor vrijwel alle grote media om daar een halve pagina, stickie op de openingspagina of een extra lange recensie over twee kolommen in de krant aan te besteden. Naast de halve pagina besteed aan ‘Lazaretto’ van Jack White of de nieuwste J-Lo, uiteraard. Dat is goed voor de hits of de verkoop van het papier; mensen kopen immers een andere krant als de recensie van een nieuwe plaat van een artiest die ze toch al kennen niet in hun krant of op de dagelijkse opstartpagina staat. Een artiest die ze sowieso al gaan luisteren of zelfs ongehoord kopen bij hun favoriete platenzaak. Logisch dus dat iedereen dit tot het of in ieder geval een van de items van de week maakt. Waarom immers schrijven over iets wat het publiek nog niet kent, niet sowieso airplay krijgt of zelfs mensen zou kunnen verrassen binnen hun standaard kaders? Iets dat mensen niet alleen bevestigt in de hun bekende beelden? Gewoon eens iets nieuws? Iets wat iets minder hits of verkoopcijfers – en dus reclame inkomsten – genereert?

Over zo iets als het hiphop collectief Clipping., bijvoorbeeld? Toegegeven, ‘Clppng’ is niet direct de meest makkelijke en toegankelijk hiphop plaat die u dit jaar zult horen; experimenteel, rauw en op de rand van industrial en Merzbowiaanse noise is het wellicht zelfs een van de lastigere platen. Standaard hiphop zult u hier in ieder geval niet vinden. Dit gezelschap uit Los Angeles staat sterk en ver in het leftfield. Maar in dat verre buitenveld weet de band wel het avontuur hoog te houden. Met slechts een toon wordt in Intro letterlijk en figuurlijk de toon gezet voor de rest van de plaat. Ongeveer anderhalve minuut lang opent ‘Clppng’ met een hoog frequentie pieptoon, tegen de pijngrens, waarover Daveed Diggs zijn woorden spuugt. Producers Jonathan Snipes en en William Hutson bepalen echter de akelige sfeer waarin beat, melodie en vorm ontbreken. Het is niet geheel onwaarschijnlijk dat menig luisteraar uit pure irritatie de plaat al na dertig seconden uit de speler heeft geworpen.

Spijtig. Al is het alleen omdat daardoor prachtige nummers als Tonight en Work Work worden gemist, twee tracks waar het trio er in slaagt om het experiment te combineren met een haast mainstream aanstekelijk geluid. Tonight doet, ondanks dat het geluid afkomstig lijkt uit een gebroken synthesizer getrokken door een over de top klepperende bassversterker, zelfs denken aan Snoop ‘Doggy’ Dog. Work Work heeft het zelfde effect, al lijkt het hier alsof Snoop de samenwerking is aangegaan met Pantha Du Prince, de hiphop gedragen door een hele verzameling aan bellen die de beat maken. Verrassend en spannend. In andere nummers slaat het drietal echter een beetje door in het experiment en plaatst het dat boven vorm of inhoud, maar zelfs dan blijft het boeiend. Boeiend om te horen hoe Clipping. buiten de kaders van de bestaande hiphop zoekt, de grenzen oprekt en zelfs een beetje overrekt. Muziek die vraagt om een open mind en verder te luisteren dan de wereld die je kent.

 

 

Over Cirt

Ik schrijf over muziek en aanverwante zaken voor verschillende media, zoals NU.nl en Gonzo (Circus).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 16 juni 2014 door in Sounds Like(s) Reviews, tjeerd van erve schrijft... en getagd als , , , , , .
%d bloggers op de volgende wijze: