Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Sounds Like(s) Sun Kil Moon – Benji

20140321-005549.jpg Kans dat je mij ooit zult horen zeggen dat John Denver mijn grootste held is, is vrijwel even groot als mijn liefde voor covers: nihil of althans dicht in de buurt van de nullijn. Toch is een van de mooiste nummers die ik ooit heb gehoord de uitvoering van “I’m Sorry” door Mark Kozelek. Ontkleedt van elke versiering, slechts uitgevoerd met een rauwe akoestische gitaar en de directe stem van Kozelek, wordt “I’m Sorry” van een mooi tot een prachtig werk gemaakt. Een kunstje dat de Amerikaan ook flikt met het werk van AC/DC en vrijwel elke andere artiest die hij onder handen neemt. Geheel kaal de messen zo ver aanslijpen dat elke toon onder de huid kruipt en pijn doet. Maar niet alleen met het werk van anderen steekt Kozelek diep en draaiend tussen de ribben. Eerst al met Red House Painters, een aantal keer onder eigen naam en nu al weer voor de zesde keer als Sun Kil Moon bewandelt de liederensmid de donkerste en meest persoonlijke paden. Opzoek naar poëzie in het dagelijks leven, de gangen van zijn familie en zijn eigen seksuele ontwikkeling. Alles heeft betekenis of wordt betekenis gegeven, als Sisyphus lijkt hij de zinloosheid van het bestaan te willen bestrijden door het in ieder geval literaire waarde te geven. Een motief dat hij zelf in “Carissa” bezingt wanneer hij aangeeft haar nauwelijks te hebben gekend maar dat niet wegneemt dat “I wasn’t meant to give her life poetry, make sure her name is known across every city“. Iets wat hij even eens doet voor zijn vader, moeder en oom (de grootvader van Carissa, even eens door een plots uitslaande brand overleden), zijn familie wordt bezongen. Niet perse literair of in vol dichterlijke zinnen, meestal juist direct en onomfloerst beschrijft hij zijn eigen bloed. En ook laat hij ons schaamteloos kijken in zijn persoonlijke leven, hoe hij liefde maar vooral seks ontdekte. Met de nodige onderkoelde afstandelijkheid vertelt hij in “Dogs” over zijn eerste keer en andere hoogtepunten uit zijn seksleven. Onderkoeld alsof het er eigenlijk ook allemaal niet zo toe doet, omdat het toch voorbij gaat, tot teleurstelling leidt en bij een ander weer opvolging in dezelfde cyclus krijgt. Met ongemak zit je te luisteren wanneer Kozelek onbewogen zingt dat Maryanne fantastisch kon pijpen. En daar ligt ook de voornaamste kracht van Kozelek. Juist door niets mooier te maken dan het is in de verhalen die hij vertelt, zuigt hij de luisteraar in een voyeuristische rol. Muzikaal ook geen onnodige aankleding, hoogstens wat achtergrond zang van Steve Shelley of Will Oldham is er niets in muziek dat afleidt van de observaties die de zanger maakt. Muzikaal klein, maar tekstueel zo ontluisterend dat het onontkoombaar wordt, en je wordt opgezogen in hoe Kozelek het zinloze bestaan een zinvolle betekenis geeft in kunst.

Eén reactie op “Sounds Like(s) Sun Kil Moon – Benji

  1. Cirt
    21 maart 2014

    Dit is op tjeerdvanerve herblogden reageerde:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: