Nieuwlandstraat 33 => 013-5456021

Maarten Koehorst's Record Store

Nietus/Wellus: Bob Dylan

Bob Dylan

Door: imopperkont


Bob Dylan heeft een nieuwe plaat. Hoera. Muziekliefhebbend Nederland kan dus weer orgastisch de meest lovende kritieken gaan verkondigen. Zo wordt er nu al gesproken over een van de beste platen van het dorre, aardse 2012. Waarschijnlijk geschreven door iemand die met oogkleppen op door het muzikale landschap banjert en is blijven hangen in de jaren zestig. Alles wat Dylan doet, is goed. Zelfs al neemt hij een riff op tijdens het schijten. Geweldig. Met een akoestisch triplexje zingen over de misstanden in de wereld, terwijl je zelf ik weet niet hoeveel geld opstrijkt. Natuurlijk heeft hij zich in de loop der jaren ontwikkeld, maar zijn stem is alleen maar achteruit gegaan. Desondanks bezoeken vrienden van me elk concert dat hij in Nederland geeft. Als ze terugkomen, hoor ik steeds hetzelfde verhaal. Hij leek wel bezopen. Hij was niet goed bij stem. Toch de verkeerde band om zich heen verzameld, waardoor zijn nummers niet goed uit de verf kwamen. Waarom ga je er dan naar toe? Omdat je tijdens elke tour wel een keer leest, dat hij een sprankelend concert heeft gegeven. Je zult het maar net treffen. Valse hoop. Misplaatste nostalgie. Zojuist verneem ik dat zijn nieuwste aanwinst Tempest op nummer 1 staat in de charts. Iedereen heeft het album blind gekocht. Ik ga niet eens de moeite doen om het te beluisteren. Kan best zijn dat hij bij wijze van hoge uitzondering dit keer een muzikaal pareltje heeft opgeleverd en dat zijn teksten weer uitmuntend zijn. Zolang hij deze als een schorre kraai opdreunt, is het wat mij betreft klaar met die man. Ik zet gewoon Oh Mercy uit 1989 op.

5 reacties op “Nietus/Wellus: Bob Dylan

  1. Hans Altena
    17 september 2012

    Niet de plaat beluisterd en er toch over wauwelen, precies de leeghoofdigheid die Dylan met een stem als een motorzaag (maar zonder een valse noot) velt… Je hoeft niet van hem te houden hoor, maar of zijn huidige plaat in zijn oeuvre en voor deze tijd van belang is, dat kan alleen worden beschouwd door iemand die de moeite neemt te luisteren, naar iemand die zijn invloed al heeft bewezen. Ben haast benieuwd naar wat je van andere grootheden met een aparte stem vind, zoals Captain Beefheart, Tom Waits, Leonard Cohen, Marianne Faithful, maar zou ik wel moeten weten of je je daar in verdiept hebt…

  2. Hans Altena
    17 september 2012

    ps De plaat Tempest is niet makkelijk, hoewel muzikaal een hoogstandje en vol prachtige teksten, vergt het wel geduld om de vaak lange nummers uit te zitten. Die moeite woprdt beloond, in die zin is het een meesterwerk, dat vlak na zijn andere komt, zoals de reeks Freewheeling-John Wesly Harding, Blood on the tracks-Street legal en nog voor die van Time out of mind-Modern Times. Geen geringe prestatie voor zo’n ” bejaarde” plaat..

  3. iMoppperkont
    17 september 2012

    Ah. Ik zie dat de tekst 1 op 1 gekopieerd is vanuit een eerste versie van het blogje. Geen direct link. Op mijn website staat nl. het volgende: “Ik ga niet eens de moeite doen om het album uitgebreid te beluisteren. Na een paar minuten ben ik het al beu.” Ik heb het geprobeerd (meer dan enkele minuten zelfs) maar ik trek het niet. En ja hoor. Ik houd juist wel van zagende, schurende en vreemde stemmen. Je noemt Cohen en Faithful. Heerlijk. Maar ook Lightning Dust, Mark Lanegan, Cocteau Twins, David Sylvian, Arno, Antony and The Johnsons en ga zo maar door. Waar het mij om gaat, is dat iemand ‘die zijn invloed al heeft bewezen’ bijna automatisch lyrische kritieken krijgt. Ik zie de tafel bij DWDD alweer voor me. Gevuld met grijze mannen die het hebben over de beste plaat van 2012, zonder zich te verdiepen in al dat andere moois dat er op ons af komt. Daar erger ik me aan.

    • Hans Altena
      18 september 2012

      Dit geeft je reactie zeker nuance, en maakt je argumentering sterker. Ik denk ook dat dit een plaat is die de gemoederen sowieso verdeelt, in mijn ogen een kenmerk van in ieder geval goede platen. De muzikale aanpak is zo dat de lange nummers van de luisteraar vergen dat ze zich laten hypnotiseren middels repetitieve structuren in plaats van meeslepen door solo’s. Bij Tin Angel had ik iets op de achtergrond a la Desolation Row op prijs gesteld. Maar zoiets heeft hij al eerder gedaan! Dit keer heeft hij, zo lijkt het mij, in de lange nummers gekozen voor een aan de Beatnicks refererende lyrische voordracht, waarbij de ritmische stem op de voorgrond staat en de band alles doet om die de ruimte te laten, soms door wel heel subtiel te worden, minimalistisch als betrof het Eno. Die gruizige stem is erg mooi opgenomen. Maar dus erg in your face, en als de klank ervan je tegenstaat, ja dan houdt bij Tempest alles op, begrijpelijk. Wat betreft lyriek loop je helaas wel heel wat mis door niet verder te luisteren. Het getrompetter in de pers en het geneuzel bij DWDD ruikt ondertussen inderdaad naar de bewierroking van een oud lijk…

  4. iMopperkont
    28 september 2012

    “Het getrompetter in de pers en het geneuzel bij DWDD ruikt ondertussen inderdaad naar de bewierroking van een oud lijk…” En dat was dus juist de reden om zo stellig deze blog neer te zetten. Ook omdat mijn vriendenkring vanuit dat automatisme dat ‘oude lijk’ bewierrookt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 16 september 2012 door in Akties, Eindlijstjes, Klantrecensies.
%d bloggers op de volgende wijze: